Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016

Λιπόθυμοι 15χρονοι από το αλκοόλ σε πασίγνωστο κλαμπ στο Μαρούσι

Ως και οι διασώστες του ΕΚΑΒ έμειναν άφωνοι από το θέαμα που αντίκρισαν έξω από γνωστό κλαμπ των βορείων προαστίων. Τουλάχιστον 10 παιδιά ηλικίας 15 ετών είχαν σωριαστεί στο πεζοδρόμιο της λεωφόρου Κηφισίας.



Όλα έγιναν ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου. Τρία σχολεία διοργάνωσαν πάρτι με αφορμή την αργία της εθνικής εορτής, ένα πάρτι που λίγο έλειψε όμως να πληρώσουν ακριβά κάποιοι από τους ανήλικους μαθητές.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο συναγερμός σήμανε όταν μια απ' τις μητέρες των παιδιών ανησύχησε καθώς ο 15χρονος γιος της δεν απαντούσε στο κινητό του. Ενημερώθηκε η αστυνομία και στη συνέχεια χρειάστηκε η άμεση ενημέρωση του ΕΚΑΒ καθώς τα παιδιά ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Ειδικά ένας 15χρονος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ουσιαστικά σε κωματώδη κατάσταση, αλλά ευτυχώς είναι πλέον καλά στην υγεία του. Για την υπόθεση γίνεται έρευνα από το ανηλίκων της ασφάλειας, ενώ έχουν ληφθεί δείγματα για να εξεταστεί μεταξύ άλλων η ποιότητα του αλκοόλ που κατανάλωσαν οι ανήλικοι και το αν ήταν νοθευμένο.



Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016

Γιατί δεν χρησιμοποιούμε ελληνικές λέξεις;



Έχουμε τόσο ωραία και πλούσια γλώσσα, που είναι απορίας άξιο γιατί συνήθως χρησιμοποιούμε ξένες λέξεις και εκφράσεις στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. 

Γιατί έχει επικρατήσει η ιδεοληψία, πως αν μεταχειριστούμε την ξένη λέξη θα προκαλέσουμε καλύτερη εντύπωση και ο λόγος μας θα γίνει πιο πειστικός; 
Πρόκειται άραγε για σύμπλεγμα κατωτερότητας;

Θεωρούμε εκσυγχρονισμό την καθημερινή μας συνεννόηση σε αμερικανο-ελληνικά ή γαλλο-ελληνικά κλπ, διεκδικώντας παγκόσμια πρωτοτυπία.

Ποιος άλλος λαός (του οποίου η γλώσσα διδάσκεται σε σχολεία και πανεπιστήμια του εξωτερικού) προσπαθεί να εξαφανίσει τον γλωσσικό του πλούτο;
Και σ΄ αυτό (δυστυχώς) είμαστε μοναδικοί . . .

Προτιμούμε, για παράδειγμα, να λέμε (και το χειρότερο, να γράφουμε!):
Πρεστίζ αντί κύρος 
Καριέρα αντί σταδιοδρομία 
Ίματζ αντί εικόνα 
Σαμποτάζ αντί δολιοφθορά 
Γκλάμουρ αντί αίγλη / λάμψη 
Μίτινγ αντί συνάντηση 
Κουλ αντί ψύχραιμος 
Τιμ αντί ομάδα 
Πρότζεκτ αντί σχέδιο / μελέτη 
Ντιζάιν αντί σχέδιο 
Τάιμινγκ αντί συγχρονισμός 
Σπόνσορα αντί χρηματοδότης / χορηγός 
Τσεκάρω αντί ελέγχω 
Μοντάρω αντί συναρμολογώ 
Ρισκάρω αντί διακινδυνεύω 
Σνομπάρω αντί περιφρονώ / υποτιμώ

Υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα σαν κι αυτά. Τόσες υπέροχες ελληνικές λέξεις, μένουν στα γλωσσικά ερμάρια (ντουλάπια), γιατί ξεχάσαμε (κάποιοι ίσως δεν έμαθαν ποτέ), πώς και πού να τις χρησιμοποιούμε για να αποδώσουν τα νοήματα όπως πρέπει . . 
.
Δυστυχώς το αρμόδιο Ελληνικό Υπουργείο, μαζί με το "Παιδαγωγικό Ινστιτούτο", όχι μόνο δεν ενδιαφέρονται για τη διατήρηση, με την κατάλληλη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας, αλλά κάνουν τα πάντα για την διάβρωση της.

*Από τον Ανδρέα Τσαγκάρη

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016

Παιδί και εθισμός στο κινητό τηλέφωνο : Τι μπορεί να κάνει ο γονέας


Οι μισοί από τους εφήβους είναι εξαρτημένοι από το κινητό τους τηλέφωνο και το ίδιο ποσοστό γονέων 
αναγνωρίζει το πρόβλημα, αλλά δεν ξέρει τι μπορεί να κάνει, σύμφωνα νέα μελέτη.

Μάλιστα, οι ίδιοι οι έφηβοι θεωρούν ότι ο εθισμός στο κινητό αγγίζει και τους γονείς τους σε ποσοστό 30%!
Καθώς ως κοινωνία βιώνουμε δραστικές αλλαγές στο πώς η τεχνολογία, τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούνται, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα είδος εθισμού στις φορητές ηλεκτρονικές συσκευές που τους κρατούν “συνδεδεμένους” με τον κυβερνοκόσμο. Και η νέα δημοσκόπηση από την Common Sense Media έρχεται να το επιβεβαιώσει αυτό.
Πέρα από τους αριθμούς, η έκθεση περιλαμβάνει επίσης συμβουλές για την αντιμετώπιση αυτής της αυξανόμενης τάσης που εμφανίζει ο εθισμός στο κινητό για τα παιδιά και τους εφήβους. Δείτε τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν τα παιδιά τους με αυτό το φαινόμενο:
Εφαρμόστε όρια στην χρήση του τηλεφώνου
Οι γονείς δεν μπορούν απλά να πάρουν τα διάφορα gadgets από τα παιδιά τους με την ελπίδα ότι έτσι λύνεται το πρόβλημα. Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να ορίσουν πόση ώρα την μέρα επιτρέπεται η χρήση κινητού τηλεφώνου, αλλά και μερικές χρονικές ζώνες ελεύθερης χρήσης του. Οι εκάστοτε κανόνες εξαρτώνται από την οικογένεια. Κάποιοι μπορεί να αποφασίσουν να καθορίσουν απλά όρια, όπως το να κλείνει το κινητό, όσο το παιδί κάθεται στο τραπέζι να φάει. Άλλοι μπορεί να επιλέξουν να θέσουν πιο συγκεκριμένους κανόνες με πλήρη απαγόρευση στην χρήση κινητού μετά από κάποια ώρα το βράδυ (ξεχωριστά για καθημερινές και σαββατοκύριακα).
Ελέγξτε τις εφαρμογές που χρησιμοποιούν τα παιδιά σας

Κυριακή 17 Απριλίου 2016

Παράγοντες που επηρεάζουν τη σχολική επίδοση των μαθητών


Το κείμενο είναι η ΟΜΙΛΙΑ ΒΑΣΙΛΗ ΠΡΑΣΣΑ ΣΤΗΝ ΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 1ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΖΑΚΥΝΘΟΥ :" ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ" (ΖΑΚΥΝΘΟΣ, 20 ΝΟΕ. 2013)

Αγαπητοί γονείς, φίλες και φίλοι συνάδελφοι, αγαπημένα μου παιδιά,

Ως σχολική επίδοση ενός μαθητή ορίζεται η αξιολόγηση της απόδοσης του σε σχέση με την εκπαιδευτική διαδικασία και τους τιθέμενους μαθησιακούς στόχους.
Αρκετοί μαθητές παρουσιάζουν χαμηλή σχολική επίδοση και οι γονείς τους τις περισσότερες φορές ή δεν ξέρουν που να την αποδώσουν ή την αποδίδουν στην «τεμπελιά» ή σε μια γενικότερη αδυναμία στα μαθήματα. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Η χαμηλή σχολική επίδοση είναι ένα πολυπαραγοντικό ζήτημα.

α. Θα μιλήσω με τα μάτια ενός δασκάλου. Τι βλέπουν τα μάτια ενός δασκάλου;

Τα μάτια ενός δασκάλου…………………………………………….

Κυριακή 13 Μαρτίου 2016

Η ακαταστασία του εφηβικού δωματίου αντικατοπτρίζει και την ανήσυχη σκέψη του!

Εάν ρωτήσετε τον εαυτό σας ή κάποιον άλλο γονέα σχετικά με το δωμάτιο του έφηβου παιδιού σας το πιο πιθανό είναι να ακούσετε ότι πρόκειται για μία καθημερινή σύγκρουση! Αρκετοί γονείς περιγράφουν ότι είναι πολύ συχνή αιτία καυγά και αντιπαράθεσης να πείσουν το παιδί τους να κρατάει τακτοποιημένο το δωμάτιο του!
Πολλές φορές δε όσο και αν φωνάξουν ή κάνουν επανειλημμένες παρατηρήσεις δεν αλλάζει τίποτα. Τα δωμάτια των εφήβων παραμένουν ένα χάος γεμάτο άπλυτα ρούχα, πεταμένα βιβλία, καλλυντικά και μισοτελειωμένα φλιτζάνια καφέ!

 


Τι συμβαίνει όμως με τα εφηβικά δωμάτια και γιατί επικρατεί διαρκώς μία ακαταστασία;
Στο συχνό αυτό ερώτημα των γονέων ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, απαντά ότι σύμφωνα με κάποιες ψυχοδυναμικές θεωρίες τα εφηβικά δωμάτια

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016

Τους λίγους, τους γνήσιους, εκείνους τους ανθρώπους να εμπιστευτείς καρδιά μου!

redballoon
Εκείνοι οι άνθρωποι που μιλούν στην καρδιά σου.. Εκείνους να εμπιστευτείς.
Εκείνοι οι άνθρωποι που σου απλώνουν το χέρι χωρίς καν  να τους ξέρεις.. Εκείνους να εμπιστευτείς.
Εκείνους τους  ανθρώπους που μόλις γνώρισες και έχεις την εντύπωση πώς τους  ξέρεις μια ζωή.. Εκείνους να εμπιστευτείς.
Εκείνους τους ανθρώπους που έχουν βαθύ και καθάριο βλέμμα.. Εκείνους να εμπιστευτείς.
Εκείνους τους ανθρώπους που έχουν περάσει τόσα και δεν φοβούνται να περάσουν άλλα τόσα.. Εκείνους να εμπιστευτείς.
Εκείνους τους ανθρώπους που δεν έχουν δεύτερο ζευγάρι παπούτσια αλλά στο δίνουν για να μην περπατάς ξυπόλυτος εσύ.. Εκείνους να εμπιστευτείς.
Εκείνους τους ανθρώπους που δεν θα σου ζητήσουν ανταλλάγματα..

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015

Το Taekwondo και τα πλεονεκτήματά του στην ψυχολογία του παιδιού



Τ
ο Taekwondo είναι μια κορεάτικη πολεμική τέχνη αυτοάμυνας της οποίας οι τεχνικές εφαρμόζονται με τα πόδια (Tae), με τα χέρια (Kwon) και με την πνευματική, την ηθική και ψυχική δύναμη του ανθρώπου (Do).

Στο Taekwondo δεν προπονεί και βελτιώνει κανείς μόνο τη γενική φυσική του κατάσταση, όπως το μυοσκελετικό και καρδιοαναπνευστικό του σύστημα, αλλά και την ψυχική και πνευματική του υγεία.

«Εγώ φταίω…»

Νομίζεις πως είναι κάπου μακριά και δεν ακούν.
Νομίζεις πως είναι απασχολημένα και δεν σε βλέπουν.
Νομίζεις πως είναι μικρά και δεν θα καταλάβουν…
Η μαμά γύρισε αργά από τη δουλειά. Είναι κουρασμένη. Κάνει δουλειές και είναι θυμωμένη.
Εγώ φταίω αν είχα μαζέψει τα παιχνίδια μου, δεν θα χρειαζόταν να κουραστεί για να τα μαζέψει εκείνη…
Η αλήθεια είναι πως είναι εκεί. Κρυμμένα ή απλά αόρατα. Μέσα στον μικρό χρωματιστό τους κόσμο, εκεί που εσύ είσαι πελώριος.
Ο γονιός, ο τροφός, ο δάσκαλος, ο αρχηγός…
Ο Πελώριος!

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2015

Μη με χτυπάς. Μη με βρίζεις. Μη με προσβάλλεις. Άσε με να είμαι απλά το παιδί σου.

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα κατά της Επιθετικότητας εναντίον των Παιδιών

anapnoes.gr : 9588844006804903486 Μη με χτυπάς. Μη με βρίζεις. Μη με προσβάλλεις. Άσε με να είμαι απλά το παιδί σου.

Μη με χτυπάς.
Σε παρακαλώ, πονάω.
Και δεν ξέρω τι ψέμα να πω στη δασκάλα μου όταν θα δει τα μελανά μου σημάδια.
Πόρτα, σκάλα, μπάλα, απροσεξία.
Πως θα την πείσω ότι είμαι απρόσεκτος όταν εγώ είμαι που βρίσκω τα λάθη όλων των συμμαθητών μου στον πίνακα;
Πως θα την πείσω ότι σκουντουφλάω συνέχεια και πέφτω;
Σταμάτα να με πονάς…

Μη με βρίζεις.
Έκανα μια αταξία. Ήταν μια άτυχη στιγμή. Μια στραβή μπαλιά και μια γλάστρα αναποδογυρισμένη στην αυλή.
Μη μου φωνάζεις. Θα τα μαζέψω μόνος μου.
Όπως μόνος μου φτιάχνω το δωμάτιο μου και περνάς και το ελέγχεις.
Μόνο μη μου μιλάς άσχημα, σε παρακαλώ.

Μη με προσβάλλεις.

Μπορείς να λύσεις κάθε σου πρόβλημα. Αρκεί να το θελήσεις!

Αυτές είναι οι χρυσές συμβουλές που μπορούν να σας βοηθήσουν σε κάθε πρόβλημα.
Δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς ψυχολόγος για να «φιλοσοφήσει» τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζει, και να συνδυάσει προσωπικές σκέψεις και φιλοδοξίες, με τις συμβουλές του περίγυρου του. Όροι όπως αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση, αισιοδοξία, θετικότητα μπορούν να αποτελέσουν κεντρικά σημεία ανάπτυξης εκείνων των σκέψεων που θα σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα.
1. Κάνε αυτό που σε ευχαριστεί.
Όταν θα ξεκινήσεις να το ακολουθείς θα διαπιστώσεις ότι η ζωή σου συγχρονίζεται με τις αξίες και τα θέλω σου. Τότε όλα σίγουρα θα αλλάξουν προς το καλύτερο.
2. Κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς.
Μην πιέζεις τον εαυτό σου να κάνει κάτι το οποίο δεν είναι εφικτό. Η τάση της τελειομανίας που διακατέχει την εποχή μας μπορεί να προκαλέσει επιπρόσθετα άγχη και δυσκολίες, οι οποίες δεν είναι απαραίτητες στην ζωή μας και ούτε θα προσφέρουν κάτι ουσιαστικό.
3. Θέσε τα δικά σου όρια και πορεύσου σύμφωνα με αυτά.

Η ζωή είναι δική σου, μην αφήνεις κανέναν να σου βάζει εμπόδια!

Οι καθημερινές μικρές και μεγάλες αποφάσεις μας πολύ συχνά καθοδηγούνται από την «κοινή λογική». Η συμπεριφορά μας επίσης είναι παρόμοια με αυτή των ανθρώπων γύρω μας.
anapnoes.gr : o JEN KIABA facebook 1024x512 Η ζωή είναι δική σου, μην αφήνεις κανέναν να σου βάζει εμπόδια!
Το φαινόμενο αυτό, να ακολουθούμε δηλαδή τις πεποιθήσεις ή την συμπεριφορά των άλλων, φαίνεται ότι προκύπτει από την έμφυτη τάση μας να συμμορφωνόμαστε και την ανάγκη μας να αισθανόμαστε ότι ανήκουμε κάπου.
Φυσικά η «κοινή λογική» όχι μόνο δεν είναι πάντοτε σωστή, αλλά μπορεί και να υπονομεύει τις προσωπικές μας ανάγκες.

Ζύγισε, πριν αποφασίσεις

Όταν λοιπόν χρειαστεί να πάρεις μια σημαντική απόφαση, ζύγισε τις κοινές πεποιθήσεις με τις προσωπικές σου και, αν η ζυγαριά της προσωπικής σου ανάπτυξης γέρνει προς τις δεύτερες, μην διαστάσεις να τις ακολουθήσεις.
Η ζωή είναι δική σου, γι΄ αυτό μην αφήνεις κανέναν και τίποτα να βάζει εμπόδια στον δρόμο που θέλεις να ακολουθήσεις.

Όταν ελπίζεις, η απελπισία χάνει τη δύναμη της

Η εποχή είναι δύσκολη και όλα όσα συμβαίνουν μας δημιουργούν μια αίσθηση απελπισίας. Όμως δεν πρέπει να χάνουμε τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο αύριο.
anapnoes.gr : freedom of butterflies 1024x731 Όταν ελπίζεις, η απελπισία χάνει τη δύναμη της
Γιατί, όπως υποστηρίζει η Συμβουλευτική ψυχολόγος – NLP Practitioner Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon: «Είναι ένα από τα μεγαλύτερα όπλα που διαθέτουμε για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες:
Όταν ελπίζουμε, αισθανόμαστε ότι μπορούμε να κυριαρχήσουμε πάνω στις δυσκολίες και έχουμε την εσωτερική δύναμη να προσηλωθούμε στους στόχους μας.
Όταν ελπίζουμε, υποκινούμαστε από αυτό το βαθύ ένστικτο επιβίωσης, που μας λέει ότι τελικά θα τα καταφέρουμε, θα ξεπεράσουμε τα προβλήματα και η τελική έκβαση θα είναι θετική.
Η ελπίδα ενέχει μια βαθιά πεποίθηση ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τους άλλους, ότι πάντα θα έχουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο να σταθεί δίπλα μας και να μας βοηθήσει και το οποίο μπορούμε να εμπιστευτούμε.

Υπάρχουν άνθρωποι που μας κάνουν ευτυχισμένους…

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας…
που μας κάνουν ευτυχισμένους…
απ΄την απλή σύμπτωση να συναντηθούν τα μονοπάτια μας…
Κάποιους τους έχουμε σε ολη τη διαδρομή στο πλάι μας…
βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε…
ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο βημάτων μας…
Ίσως κάθε φύλλο ενός δέντρου χαρακτηρίζει τους φίλους μας…
Επιπλέον…
η μοίρα μάς φέρνει και άλλους φίλους…
αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας…
Πολλούς από αυτούς…
τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές… φίλους Καρδιακούς…

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2015

Διαδικτυακός εκφοβισμός και «sexting» οδηγούν στην κατάθλιψη

95cd7c6373a481b6cd8a0ffddb8398ea_L


Ο διαδικτυακός εκφοβισμός και το «sexting» (μηνύματα με προκλητικό περιεχόμενο) μπορεί να οδηγήσουν, αργότερα στη ζωή τους, πολλούς νέους ανθρώπους στην κατάθλιψη, σύμφωνα με άρθρο του βρετανικού δικτύου BBC.
Η ψυχίατρος Νατάσα Μπιτζλάνι, του Νοσοκομείου Πράιορι στο Ροχάμπτον, υποστηρίζει ότι είναι πιθανή μια ραγδαία αύξηση στους νέους και τους ενήλικες, οι οποίοι προκαλούν οι ίδιοι τραυματισμούς στον εαυτό τους, εξαιτίας της έκθεσής τους στον διαδικτυακό εκφοβισμό. Όπως επισημαίνει η ίδια, μεγάλος αριθμός ανήλικων παιδιών που πέφτουν θύματα εκφοβισμού, φοβούνται να το αναφέρουν, με αποτέλεσμα να καταβάλλονται συχνά από άγχος και στρες και να οδηγούνται στην κατάθλιψη.
«Sexting» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται όταν έφηβοι μοιράζονται με συνομήλικούς τους φωτογραφίες με προκλητικό περιεχόμενο, κάτι που θεωρείται ως μια μορφή «φλερτ», εξηγεί η Μπιτζλάνι. Ωστόσο, αυτό, σε συνδυασμό με τον διαδικτυακό εκφοβισμό, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες.
«Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εκφοβισμού μπορεί να είναι παρατεταμένες και διάχυτες», υποστηρίζει η ίδια.
«Είναι αναγκαίο...

Η εικόνα του σώματος κατά την εφηβεία.

Ο όρος "εικόνα σώματος" είναι μια πολυδιάστατη έννοια. Αναφέρεται στην υποκειμενική αίσθηση κάθε ατόμου για το σώμα του και αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του (Freud, 1927).
Η εφηβεία αποτελεί μια πολύ σημαντική περίοδο στη ζωή των παιδιών, κατά την οποία βιώνουν μεγάλες σωματικές αλλαγές, που ενδέχεται να επηρεάσουν την ψυχολογία τους σε σημαντικό βαθμό.
Είναι γεγονός πως κατά την περίοδο της εφηβείας είναι πολύ έντονη η ενασχόληση του ατόμου με το σώμα του. Η εικόνα που έχουν οι έφηβοι για το σώμα τους αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ανάπτυξής τους.
Οι έντονες σωματικές μεταβολές έχουν συχνά ως αποτέλεσμα να διαμορφώνουν οι έφηβοι μια διαταραγμένη εικόνα σώματος και σε αυτό συμβάλλουν σε σημαντικό βαθμό τα πρότυπα που προβάλλονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η επιρροή του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος.
Η εφηβεία αποτελεί λοιπόν το πιο κρίσιμο στάδιο διαστρέβλωσης της εικόνας σώματος, κυρίως για τα κορίτσια όπου δέχονται έντονα την αρνητική κριτική και τα πειράγματα αυτή την περίοδο κατά την οποία ξεκινούν και οι πρώτες επαφές με το φλερτ. Τα κορίτσια...

Κυριακή 31 Μαΐου 2015

Μάθε να διαχειρίζεσαι τα αρνητικά σου συναισθήματα…



Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί από εμάς θα επιλέξουμε παρόμοια γλώσσα σώματος και λέξεις για να αποδώσουμε ένα συγκεκριμένο συναίσθημα.

Μία έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences έδειξε ότι αισθανόμαστε διαφορετικά συναισθήματα σε διάφορα μέρη του σώματός μας. Πράγματι, όταν νιώθουμε αηδία γουργουρίζει η κοιλιά, αμηχανία κοκκινίζουν τα αυτιά, ευτυχία διαπερνά όλο το σώμα μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών, άγχος πιέζεται το κέντρο του στήθους, κατάθλιψη μας αφήνει στο κενό, ζήλια βλάπτει την καρδιά και το κεφάλι και υπερηφάνεια διογκώνεται το κεφάλι και το στήθος.
Έχετε νιώσει ποτέ το αίμα σας να βράζει, το μυαλό σας να θέλει να εκραγεί, η σκέψη σας να υπερβάλλει; Επιθετικότητα, άγχος, φόβος, εκνευρισμός, κατάθλιψη. Πώς μπορείτε να διαχειριστείτε αυτά τα περίπλοκα συναισθήματα; Διαβάστε τις ακόλουθες στρατηγικές διαχείρισης τεσσάρων αρνητικών συναισθημάτων.

Η εφηβεία και οι γονείς



Συνηθίζουμε να εξετάζουμε την εφηβεία από την πλευρά των παιδιών και σοφά πράττουμε, αφού αυτήν την κρίσιμη περίοδο μας χρειάζονται όσο ποτέ άλλοτε! Οι αλλαγές που γίνονται στο σώμα τους, στο μυαλό τους και τη ψυχή τους είναι πολλές και γρήγορες. Οι αλλαγές αυτές, ανάλογα με τη φάση της εφηβείας που βρίσκεται το παιδί γίνονται δύσκολα αντιληπτές (π.χ μια αρχικά μικρή απόσυρση του παιδιού , που προτιμά να περνά χρόνο μόνο του) ή γίνονται «χτυπητά» ορατές μέσα από ένα τεταμένο κλίμα επικοινωνίας και συγκρούσεων (όπου το παιδί ψάχνοντας να βρει την ταυτότητα του γίνεται εριστικό, επιθετικό ή και δύστροπο).
Τι γίνεται όμως από την πλευρά των γονέων; Πως νοιώθουν οι γονείς όταν τα παιδιά τους μπαίνουν στην εφηβεία; Πως νοιώθει όταν βλέπει το μικρό γλυκό του κοριτσάκι/αγοράκι να μετατρέπετε σε νεαρό/νεαρή έφηβο/η; Τι αισθάνεται ένας γονιός που από εκεί που ήταν το «κέντρο του κόσμου» και «η καλύτερη μανούλα» ξαφνικά αρχίζει και λαμβάνει μηνύματα του τύπου: «Και τι ξέρεις εσύ»; Και τι γίνεται τις στιγμές που κάποιοι γονείς νοιώθουν (αλλά ίσως διστάζουν αν παραδεχθούν) ότι «αντιπαθούν» το παιδί τους; Πολλά, ποίκιλα, αντιφατικά τα όσα νοιώθει ένας γονιός στη φάση της εφηβείας.
Κοιτάμε λοιπόν και το δικό μας «κομμάτι», τη δική μας ζωή και τις δικές μας ανάγκες; Πράττουμε άραγε το ίδιο σοφά και για τον εαυτό μας;

Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!

Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!
Τι χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά;

Εδώ και 4-5 χρόνια, συναναστρεφόμενος με κόσμο σε διάφορες δημόσιες δραστηριότητες ή στην ιδιωτική μου θεραπευτική πρακτική, οι περισσότεροι γονείς μού έλεγαν το εξής: «Έχουμε προβλήματα με το παιδί. Μήπως πρέπει να το πάω σε ψυχολόγο;»

Από την αδρή λοιπόν κατεύθυνση που τους έδινα, ακούγοντας λίγα πράγματα, πρόσεξα ότι 9 στις 10 φορές τούς έλεγα ότι σαν γονείς να κάνετε αυτό, εκείνο, και κατέληγα να τους λέω ότι το παιδί δεν χρειαζόταν ψυχολόγο, αλλά γονείς.

Αυτή η φράση καμπάνισε σιγά σιγά στο μυαλό μου, μάζεψε όλες αυτές τις θεραπευτικές εμπειρίες και γνώσεις που βρίσκονται πίσω από αυτό το βιβλίο και άνοιξε τον δρόμο για να γεννηθεί η άποψη  ότι 9 φορές στις 10 τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο, αλλά γονείς.

Μιλώντας, βέβαια, πάντα για συνηθισμένα παιδιά, με συνηθισμένους γονείς, σε συνηθισμένες οικογένειες. Εκεί πέρα είναι κατά κανόνα θέμα ανατροφής και όχι θεραπείας.

Τα πρότυπα των γονέων

Artist: Frank Herholdt
Το παιδί διαμορφώνει την ταυτότητα του έχοντας ως πρότυπο τους γονείς του.

Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε
μια θέση
στη ζωή των άλλων.
Ή
ένα θάνατο
για τη ζωή των άλλων…  Τάσος Λειβαδίτης

Εάν οι γονείς έχουν υγιείς προσωπικότητες, ανοίγεται για κείνον διάπλατα ένας δρόμος, όπου οι επιλογές είναι ξεκάθαρες και οι εσωτερικές συγκρούσεις αφορούν υποτυπώδη θέματα που δεν μπορούν να αναστείλουν την ομαλή του λειτουργία.

Εάν οι γονείς έχουν αντιμετωπίσει τις δικές τους ψυχικές δυσκολίες, αυτό θα γίνει πηγή ευτυχίας για το παιδί  τους, γιατί θα  χτίσει, πάνω σε γερά θεμέλια, ένα υγιή εαυτό με υλικά σταθερότητας, συνέχειας και συνοχής που θα μπορεί να αποδέχεται το θετικό στη ζωή του και να το αξιοποιεί, ενώ το αρνητικό θα το επεξεργάζεται και θα καλλιεργεί τα μαθήματά του.

Εάν αναπτύσσεται σε ένα περιβάλλον ψυχικής ηρεμίας, εσωτερικεύει ανενόχλητο τα χαρακτηριστικά των γονιών του και στη συνέχεια δημιουργεί ένα καμβά, όπου αναδεικνύεται μια σύνθεση στοιχείων και από επιρροές άλλων σημαντικών ανθρώπων, που μπορούν να επιδράσουν θετικά στη διαμόρφωση του ψυχισμού του.

Τι συμβαίνει όμως άραγε όταν οι ταυτίσεις με τους γονείς γίνονται σε μια τραυματική βάση;

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί που κλέβει;

Artist: Gregory Crewdson
Η παραβατικότητα ξεκινάει από την παιδική ηλικία.

Τα τελευταία χρόνια αυξήθηκε ο αριθμός των παιδιών που διαπράττουν αδικήματα κατά την παιδική ηλικία.

Έρευνες αναφέρουν πως όσο πιο νωρίς ένα παιδί αρχίζει να διαπράττει αδικήματα τόσο πιο απαισιόδοξη θα είναι η πρόβλεψη για την κοινωνική του συμπεριφορά. Το 60% των παραπτωματικών εφήβων δηλώνει ότι το πρώτο τους αδίκημα έγινε πριν την ηλικία των 10 ετών.

Υπάρχουν δύο περιπτώσεις προπαραπτωματικών παιδιών, το παιδί που κλέβει και το παιδί που το σκάει από το σχολείο.